En France #1

Mijn ziel was nog maar net terug van de voetreis uit Griekenland, toen we alweer in de auto naar Zuid-Frankrijk stapten. Don’s zomervakantie was aangebroken en de roep naar avontuur, beleven en onderzoek won het van de gedachte dat het wel eens heel druk kon zijn zo midden in het hoogseizoen. Ik vond een paar campings die nog redelijk betaalbaar waren ondanks de zomerdrukte, we pakten vluchtig in en niet veel later zaten we temidden van de cicales en de mediterrane warmte. We belandden op een camping uit mijn jeugd op loopafstand van een middeleeuws plaatsje met smalle steegjes vol met poezen, twee terrasjes, een bakker, slager, mini epicerie, biowinkel en een toren op een berg. Het was er mooi, de kruidige geuren van het Zuiden op volle kracht, het rivierwater langs de camping heerlijk om in te zwemmen en het eten uit onze campingkeuken weer goed, met hier een daar een pizza en een frites. We verkenden het dorpje van onder tot boven en aaiden alle poezen die er waren. En toch miste ik de voor mij toch wel meest belangrijke factor: stilte en rust. Kinderen en een camping zijn geen beste combinatie als je een rustzoeker bent zo bleek… Al schijnt het uitspreken van deze ergernis veel weerstand op te roepen. Maar daarover later meer. We pakten dan ook eerder dan gepland onze biezen en vonden gelukkig een rustiger plek. Wordt vervolgd.